|
اطلاعيه شماره 2 ستاد برگزاري مراسم روز جهاني بيابان زدايي
به اطلاع اساتيد، محققين و كارشناسان محترم مي رساند موضوعات قابل طرح در هر كارگروه با توجه به عنوان اصلي گردهمايي، به شرح ذيل به منظور ايجاد اطلاع و آمادگي بيشتر اعلام مي گردد.
الف) كارگروه راهكارهاي مديريت علمي و جامع منابع آب در عرصه هاي بياباني.
1 – مديريت علمي منابع آب در عرصه هاي بياباني.
2 – خشكسالي ها و تاثير آن بر خشكيدگي عرصه هاي بياباني.
3 – روش هاي ارزان و سريع در كنترل روان آب ها و استفاده از آنها در بيابان زدايي.
4 – افت سطح آب هاي زير زميني و تاثير آنها در خشكيدگي گياهان و شوري ثانويه خاك هاي مناطق بياباني و ارائه راه حل ها.
5 – چگونگي استفاده از آبهاي شور در مناطق كم آب.
6 – استفاده از گياهان شور پسند(سازگار با اقليم بياباني) به منظور مقابله با كم آبي.
7 – استفاده از سد هاي زير زميني در حاشيه بيابان.
8 – تاثير پروژه هاي ذخيره آب مانند سد و بند در پيشروي كوير.
9 – استفاده از روش هاي بهره برداري از رطوبت موجود در خاك جهت استقرار گياهان.
10 – استفاده مستقيم از آب باران ( ميكرو چكمنت ها) يا ايجاد سطوح آبگير كوچك يا هلالي آبگير در احياء بيابان.
11 – بررسي امكان استفاده از بند هاي ذخيره اي در احياء بيابان در فصول كم آب.
12 – روش هاي نوين آبياري و بررسي امكان آن در احياء بيابان( مانند شيرين كردن آب).
13 – بررسي امكان تلفيق پروژه هاي آبخيزداري و بيابان زدايي.
14 – استفاده از سطوح آبگير در احياء بيابان.
15 – استفاده از فاضلاب شهري و روستايي در احياء بيابان.
16 – استفاده از سيلاب ها در احياء بيابان.
17 - استفاده از پتانسيل آبي در تپه هاي ماسه اي در تپبيت ماسه هاي روان.
18 - ساير موارد قابل طرح توسط اعضاء كارگروه .....
ب ) كارگروه تنوع زيستي در عرصه هاي بياباني و رويكرد چند منظوره به جاي سيستم تك كشتي:
1 – گونه هاي مقاوم به خشكي و شوري و تاثير آنها در كنترل فرسايش باد.
2 – نقش چراي دام در كنترل زادآوري، تنوع زيستي و پايداري گونه ها.
3 - گونه هاي بومي سازگار با رخساره هاي بياباني ( تپه هاي ماسه اي، دق ها، كفه هاي رسي- نمكي، دشت سرها و )
4 – آللوپاتي در انواع گياهان بياباني.
5 – دير زيستي در گياهان مناطق بياباني و چگونگي به تاخير انداختن آن.
6 – زمان و مدت چرا در عرصه هاي بياباني و نقش آن در پايداري گونه ها.
7 – نقش قرق در احياي بيابان و بررسي مدت قرق در گونه هاي مختلف بياباني.
8 – الگو گرفتن از طبيعت در تنوع گونه اي.
9 – بهره برداري چند منظوره از بيابان و تاثير آن در بهبود گونه هاي موجود.
10 – تنوع زيستي و نقش آن در مديريت آفات و امراض گياهي.
11 - نقش تنوع گونه اي در رسيدن به سن دير زيستي در جنگل هاي دست كاشت.
12 – مسائل مربوط به كاشت و استقرار و توليد گونه هاي مناطق بياباني.
13 – معرفي گونه هاي گياهي متناسب با شرايط اكولوژيكي خراسان رضوي.
14 – زمان كاشت و آماده نمودن بستر كاشت جهت احياء
15 – استفاده از گونه هاي پيش قراول يا پرستار در عرصه هاي بياباني.
16 – احياء عرصه هاي بياباني با توجه به خواهش هاي اكولوژيكي گونه هاي مورد استفاده يا پيشنهادي.
17 – بررسي شرايط محيطي و معرفي رويشگاه هاي طبيعي گونه هاي بياباني مانند سفيد تاغ، سياه تاغ، اسكنبيل و...
18 - ساير موارد قابل طرح توسط اعضاء كارگروه .....
ج) مشكلات اقتصادي – اجتماعي حاشيه نشينان بيابان و نحوه مشاركت آنها در احياي بيابان.
1 – بررسي علل و عوامل اقتصادي اجتماعي تاثير گذار بر بيابان زايي و ارائه راه حل.
2 – نحوه جذب اعتبارات بين المللي در مبارزه با بيابان زايي.
3 – تعامل و همكاري بين كشورهاي همسايه در چالش هاي پيش روي مشترك و متاثر از يكديگر.
4 – بوته كني نياز يا آز در مناطق بياباني و تمهيدات جايگزيني.
5 – نقش مهاجرت هاي داخلي و خارجي در نابودي يا دوام و بقاي منابع طبيعي.
6 – الگوي معيشتي روستائيان و ساكنين مناطق بياباني و امكان تغيير آن.
7 – نقش هدفمند كردن يارانه ها در حامل هاي انرژي و تخريب منابع طبيعي.
8 – چگونگي جلب مشاركت هاي مردم در حفاظت و احياء مناطق بياباني.
9 – نقش طرح هاي چند منظوره در احياء بيابان و بهره برداري از مناطق بياباني در احياء و توسعه اراضي بياباني.
10 – قابليت هاي مناطق بياباني و توانمندي هاي ساكنين بيابان.
11 – استفاده بهره برداران غير بومي از منابع طبيعي( معادن، گردشگري، و محصولات فرعي) و تاثير آن در تخريب منابع طبيعي.
12 – چگونگي جلب اعتماد مردم به دولتيان در حفاظت و احياي منابع طبيعي.
13 – مشكلات مردم از زبان خودشان يا از زبان دولتيان.
|
